Europejski nakaz aresztowania

A A A

Na podstawie wyroku z 2002 r. wydanego przez Sąd Rejonowy w Tucholi (Polska) S. Kozłowski został skazany na karę pięciu miesięcy pozbawienia wolności za zniszczenie cudzej rzeczy. Kara została tym wyrokiem prawomocnie orzeczona, lecz nie została jeszcze wykonana. Od 2006 r. S. Kozłowski przebywa w zakładzie karnym w Stuttgarcie (Niemcy), w którym odbywa karę trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności, na którą został skazany za popełnienie na terytorium Niemiec 61 oszustw.

 

Polski sąd zwrócił się na podstawie europejskiego nakazu aresztowania wydanego 18.4.2007 r. do niemieckiego sądu o wydanie S. Kozło­wskiego w celu odbycia przez niego kary orzeczonej przez polski sąd.

 

S. Kozłowski oświadczył, że nie zgadza się na swoje wydanie polskiemu sądowi.

 

Stosownie do przepisów decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z 13.6.2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi (Dz.Urz. L Nr 190, s. 1, dalej jako: decyzja ramowa), organ sądowy wykonujący nakaz może odmówić wykonania nakazu, gdy osoba, której wniosek dotyczy, „przebywa w Państwie Członkowskim wykonania nakazu, jest jego obywatelem lub ma w nim miejsce zamieszkania”, a Państwo Członkowskie zobowiązuje się doprowadzić do wykonania tej kary zgodnie ze swoim prawem krajowym (art. 4 pkt 6 decyzji ramowej). W ten sposób zakres stosowania przesłanki uzasadniającej fakultatywną odmowę wykonania nakazu, w przypadku do osób niebędących obywatelami Państwa Członkowskiego wykonania nakazu, został ograniczony do osób, które „przebywają” lub „mają miejsce zamieszkania” w tym Państwie Członkowskim. Jednak znaczenie i zakres tych pojęć nie został zdefiniowany w decyzji ramowej.

 

Rozpatrując tę sprawę Trybunał zdefiniował pojęcia „ma miejsce zamieszkania” i „przebywa” jako odnoszące się odpowiednio do sytuacji, w których osoba objęta europejskim nakazem aresztowania albo ma rzeczywiste miejsce zamieszkania w Państwie Członkowskim wykonania nakazu, albo zbudowała z tym państwem, w następstwie odpowiednio długiego stałego pobytu, więzi porównywalne do tych, które są wynikiem zamieszkania.

 

Zdaniem TSWE w celu ustalenia, czy w konkretnej sytuacji pomiędzy osobą, której nakaz dotyczy, a Państwem Członkowskim wykonania nakazu istnieją więzi pozwalające na stwierdzenie, że taką osobę obejmuje pojęcie „przebywa” w rozumieniu art. 4 pkt 6 decyzji ramowej, należy dokonać ogólnej oceny kilku obiektywnych elementów charakteryzujących sytuację, w której znajduje się dana osoba. Trybunał odnosząc się do sytuacji S. Kozłowskiego stwierdził, że uwzględniając kilka elementów, w tym długość, charakter i warunki jego pobytu, a także brak więzi rodzinnych i istnienie bardzo słabych więzi ekonomicznych z Państwem Członkowskim wykonania nakazu, nie można uznać, że obejmuje go pojęcie „przebywa” w rozumieniu art. 4 pkt 6 decyzji ramowej.

 

Wyrok TSWE z 17.7.2008 r. w sprawie C 66/08, Szymon Kozłowski

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Europejski nakaz aresztowania
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny