Doręczenie korespondencji przedsiębiorcy do rąk jego pracownika

A A A

Doręczenie pisma osobie fizycznej w miejscu jej pracy powinno nastąpić do rąk adresata. Nieskuteczne jest zatem doręczenie decyzji osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w ten sposób, że korespondencja jest przekazywana przez doręczyciela osobie zatrudnionej w firmie prowadzonej przez przedsiębiorcę – wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Stan faktyczny

Na przedsiębiorcę K.M. nałożono karę pieniężną w wysokości ponad 49 tys. zł za zajęcie pasa drogowego poprzez umieszczenie reklamy bez zezwolenia zarządcy drogi. Listonosz przekazał przesyłkę zawierającą decyzję organu I instancji pracownikowi przedsiębiorcy, który pokwitował odbiór przesyłki przybijając na zwrotnym poświadczeniu odbioru stempel prowadzonej przez K.M. działalności gospodarczej. Ukarany wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia wskazując, że przesyłka nie została mu doręczona do rąk własnych. K.M. wyjaśnił, że w chwili doręczenia przebywał poza granicami kraju, zaś obecnie zmaga się z chorobą. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania uznając, że skoro upływał on kilkanaście dni po powrocie z zagranicznego wyjazdu, to fakt nieobecności w chwili doręczenia decyzji nie ograniczył możliwości wniesienia odwołania. Organ stwierdził też, że uchybienia terminu przy wniesieniu odwołania nie usprawiedliwia powołanie się przez K.M. na fakt choroby, bowiem jej wystąpienie nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione.

Wyrok WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że pisma w toku postępowania administracyjnego były doręczane na adres miejsca pracy skarżącego wynikający z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i w większości przypadków korespondencja była odbierana przez jego pracowników. Skarżący nie zastrzegł w organie, że korespondencja powinna być kierowana do niego pod inny adres, dlatego, zdaniem sądu, należy przyjąć, iż decyzja organu I instancji została doręczona prawidłowo w miejscu pracy skarżącego. W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że choroba może być, co do zasady, uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy dotyczy samej strony skarżącej i rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. W ocenie sądu, nie ma podstaw, aby przyjąć, że zaangażowanie K.M. w sprawy osobiste, tj. opiekę nad chorą matką, wyłączało go całkowicie z innych czynności dnia codziennego. W rezultacie nie można przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił istnienie okoliczności mających wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Stanowisko NSA

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił orzeczenie sądu I instancji, zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Jak ustalono, organ I instancji nie dokonał doręczenia skarżącemu decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w sposób zgodny z wymogami art. 42 KPA, co oznacza, że termin do dokonania czynności nie rozpoczął biegu. W procedurze administracyjnej czynności doręczania są sformalizowane i uregulowane w sposób prawie kazuistyczny, ścisłe przestrzeganie tych wymagań formalnych należy do obowiązków organu administracyjnego, bowiem od skuteczności doręczenia zależą w wielu przypadkach uprawnienia procesowe i materialnoprawne stron (zob. wyrok WSA w Warszawie z 18.7.2019 r., VIII SA/Wa 362/19, Legalis).


Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że na mocy art. 42 § 1 i art. 43 KPA pisma doręcza się bezpośrednio osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, przy czym jedynie w przypadku doręczenia w mieszkaniu adresata dopuszczalne jest doręczenie zastępcze (zob. wyrok NSA z 20.2.2014 r., II OSK 2159/12, Legalis). Nie ma regulacji pozwalającej na doręczenie pisma osobie fizycznej w miejscu pracy za pośrednictwem osoby upoważnionej przez pracodawcę do odbioru pism. Skoro zaś nie doszło do zgodnego z wymogami KPA doręczenia skarżącemu w jego miejscu pracy decyzji organu I instancji, czyli do otwarcia terminu do złożenia odwołania i w konsekwencji do uchybienia temu terminowi, to postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania powinno zostać umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Wyrok NSA z 19.5.2020 r., II GSK 134/20


Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Doręczenie korespondencji przedsiębiorcy do rąk jego pracownika
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny