Błędne pouczenie przez organ o środkach zaskarżenia

A A A

Skutki prawne błędnego pouczenia o środkach zaskarżenia powinny być jednolite zarówno na drodze postępowania administracyjnego, jak i postępowania sądowego. W przypadku wniesienia spóźnionego środka zaskarżenia do sądu, który wpłynął z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, powstaje obowiązek rozpatrzenia go przez ten sąd bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu – uznał Naczelny Sąd Administracyjny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O., na podstawie art. 138 § 2 KPA uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy R. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. 9.6.2017 r. decyzję doręczono inwestorowi. Dnia 10.7.2017 r. inwestor wniósł za pośrednictwem SKO w O. pismo zatytułowane „Skarga”, które WSA w Olsztynie zakwalifikował jako sprzeciw, o którym mowa w art. 64a ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369; dalej jako: PrPSA).

Odrzucając sprzeciw sąd wskazał, że został on wniesiony po upływie 14-dniowego terminu. Od 1.6.2017 r. na decyzje wydane w oparciu o art. 138 § 2 KPA nie przysługuje skarga, a jedynym dopuszczalnym środkiem zaskarżenia jest sprzeciw. Wynika to, z art. 17 ust. 1 ustawy z 7.4.2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935; dalej jako: ZmKPAU), na mocy którego, do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy PrPSA, w brzmieniu dotychczasowym. Sąd wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż decyzja zawierała pouczenie o możliwości zaskarżenia jej do sądu w terminie 30 dni od daty jej doręczenia jednak uznał, że błędne pouczenie co do terminu zaskarżenia zawarte w decyzji, może jedynie stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu, w przypadku złożenia stosownego wniosku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło zażalenie dowodząc, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy został wniesiony do organu I instancji 18.2.2008 r., zatem nie ulega wątpliwości, że zastosowanie w postępowaniu przed organami administracji ma art. 16 ustawy nowelizującej, a zatem stosuje się przepisy dotychczasowe. W ocenie organu, przepisów art. 17 ZmKPAU nie należy odczytywać bez powiązania z art. 16 i przyjąć trzeba, że wprowadzone przez ustawodawcę zmiany w przepisach odnosić należy do sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 KPA. A zatem rozstrzygnięcie co do stosowania przepisów nowych bądź przepisów dotychczasowych winno mieć miejsce poprzez uwzględnienie kryterium sprawy administracyjnej jako takiej. Wobec tego sprawa administracyjna, w której postępowanie wszczęto przed 1.6.2017 r., powinna być prowadzona na zasadach dotychczasowych, tak co do KPA, jak i przepisów PrPSA.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, podkreślając, że zażalenie zasługiwało na uwzględnienie z innych przyczyn niż w nim wskazane. W ocenie NSA, od decyzji SKO w O. z czerwca 2017 r. przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w art. 64a PrPSA, który powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia inwestorowi decyzji. Organ błędnie pouczył strony o trybie i terminie zaskarżenia rozstrzygnięcia. Wydając zaskarżoną decyzję już po wejściu w życie ustawy nowelizującej organ powinien był uwzględnić okoliczność, że strony chcące zrealizować przysługujące im prawo do sądu będą obowiązywały przepisy regulujące postępowanie sądowoadministracyjne w brzmieniu po nowelizacji.

W ocenie NSA, nie można jednak zgodzić się ze stanowiskiem sądu I instancji, że sprzeciw podlegał odrzuceniu. Nie można bowiem pominąć okoliczności, że w zaskarżonej decyzji organ błędnie pouczył stronę o trybie i terminie jej zaskarżenia. Zgodnie z art. 112 KPA, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Zatem w przypadku wniesienia spóźnionego odwołania, które wpłynęło z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, organ obowiązany będzie je rozpatrzyć bez potrzeby wnoszenia wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznic­twie podkreśla się, że skutki prawne błędnego pouczenia o środkach zaskarżenia powinny być jednolite zarówno na drodze postępowania administracyjnego, jak i postępowania sądowego – odmienna wykładnia prowadzi bowiem do zbędnego formalizmu i przedłużania postępowania, albowiem sąd administracyjny w sytuacji złożenia wniosku o przywrócenie terminu z powodu błędnego pouczenia obowiązany jest przywrócić go stronie (zob. postanowienie NSA z 26.10.2017 r., II OZ 1206/17, Legalis). W rezultacie skutkiem prawnym ochrony wynikającej z art. 112 KPA w przypadku wniesienia spóźnionego środka zaskarżenia do sądu, który wpłynął z zachowaniem terminu błędnie podanego w pouczeniu, jest obowiązek rozpatrzenia go przez ten sąd. Choć w art. 112 KPA ustawodawca nie wskazał sprzeciwu, jednak zgodnie z art. 64b § 1 PrPSA do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (zob. postanowienie NSA z 22.11.2017 r., II OZ 1446/17, Legalis).

Postanowienie NSA z 29.11.2017 r., II OZ 1463/17

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Błędne pouczenie przez organ o środkach zaskarżenia
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny