Wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy

Monitor Prawa Pracy | 7/2015

Zdaniem SN wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy jest traktowane jako odszkodowanie za szkodę, poniesioną przez pracownika w wyniku utraty wynagrodzenia, wskutek niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę. Powinno odpowiadać wynagrodzeniu, jakie otrzymywałby pracownik, gdyby w tym czasie normalnie świadczył pracę.

Zdaniem SN wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy jest traktowane jako odszkodowanie za szkodę, poniesioną przez pracownika w wyniku utraty wynagrodzenia, wskutek niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę. Powinno odpowiadać wynagrodzeniu, jakie otrzymywałby pracownik, gdyby w tym czasie normalnie świadczył pracę. Pogląd wyrażony w komentowanym orzeczeniu jest utrwalony w orzecznictwie SN. Sąd ten wielokrotnie zwracał uwagę, że wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy spełnia funkcję kompensacyjną, odszkodowawczą, a przyznanie takiego wynagrodzenia nie może bezpodstawnie wzbogacać pracownika (tak np. wyroki z 6.8.2005 r., I PK 11/05, OSNP 11–12/2006, poz. 181). W określonym przypadku uzasadnione może okazać się pomniejszenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy również o inne świadczenia niż te uzyskiwane z ubezpieczenia społecznego, w szczególności jeżeli otrzymywanie danego świadczenia wykluczałoby możliwość otrzymywania jednocześnie wynagrodzenia za pracę (np. odszkodowanie z umowy o zakazie konkurencji). Warto w tym kontekście zwrócić uwagę na wyżej powołany wyrok SN z 6.8.2005 r., zgodnie z którym zwolnionego pracownika obciąża powinność podjęcia zatrudnienia, bez wyczekiwania na zakończenie postępowania o przywrócenie do pracy. Nieuczynienie tego, jeżeli pracownik jest zdolny do pracy, powoduje sprzeczność jego roszczenia o wynagrodzenie z zasadami współżycia społecznego. Innymi słowy, pracownik, który pozostaje bierny, licząc na zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, może spotkać się z odmową jego zasądzenia.

Wyrok SN z 21.4.2015 r., II PK 151/14