Uznanie za wstępnego na utrzymaniu- wymagane dowody

Wyrok TSWE z 9.1.2007 r., C-1/05

Monitor Prawa Pracy | 2/2007
Moduł: prawo pracy

1. Prawo wspólnotowe, w świetle wyroku z 23.9.2003 r. w sprawie C-109/01 Akrich, nie zobowiązuje państw członkowskich do uzależnienia przyznania prawa pobytu obywatelowi państwa trzeciego, będącemu członkiem rodziny obywatela wspólnotowego, który skorzystał ze swobody przepływu, od tego, czy członek rodziny przebywał wcześniej legalnie na terytorium innego państwa członkowskiego.

2. Wykładni art. 1 ust. 1 lit. d) dyrektywy 73/148 należy dokonywać w ten sposób, że przez wyrażenie „na ich utrzymaniu” rozumie się konieczność wsparcia materialnego członka rodziny obywatela wspólnotowego, który w rozumieniu art. 43 TWE osiedlił się w innym państwie członkowskim, ze strony tego obywatela lub jego małżonka, w celu zaspokojenia zasadniczych potrzeb krewnego w jego państwie pochodzenia, w chwili gdy ten składa wniosek o dołączenie.

3. Wykładni art. 6 lit. b) tej dyrektywy należy dokonywać w ten sposób, że dowód na konieczność wsparcia materialnego może zostać przedstawiony za pomocą wszelkich odpowiednich ku temu środków. Niemniej jednak samo zobowiązanie się obywatela wspólnotowego lub jego małżonka do utrzymywania tego członka rodziny nie musi być uznane za dowód na istnienie jego rzeczywistej zależności.

Wyrok TSWE z 9.1.2007 r. w sprawie Yunying Jii przeciwko Migrationsverket, C-1/05

Stan faktyczny

W dniu 2.5.2003 r. ambasada Szwecji w Pekinie wydała Y. Jii wizę turystyczną, ważną do 21.8.2003 r. włącznie, na jednorazowy wjazd na obszar Schengen i pobyt nieprzekraczający 90 dni. Y. Jia wjechała do Schengen, a następnie powołując się na swoje pokrewieństwo z obywatelem państwa członkowskiego, 7.8.2003 r. złożyła wniosek o kartę pobytu w Migrationsverket. Syn Y. Jii, S. Li, również obywatel chiński, mieszka w Szwecji ze swoją małżonką S. Schallehn od 1995 r. Ta ostania, obywatelka niemiecka, wykonuje działalność na własny rachunek w Szwecji i posiada kartę pobytu ważną do 3.7.2006 r., którą wydano jej jako obywatelce państwa członkowskiego. S. Li, jako małżonek obywatelki wspólnotowej, otrzymał kartę pobytu z takim samym okresem ważności.

W celu uzyskania karty pobytu Y. Jia przedstawiła w szczególności następujące argumenty:

- otrzymuje z Chińskiej Republiki Ludowej emeryturę w wysokości 1166 koron szwedzkich miesięcznie, a jej małżonek pobiera emeryturę w wysokości około 1000 koron szwedzkich miesięcznie,

- wraz ze swoim małżonkiem żyje w Chinach w bardzo trudnych warunkach,

- nie mogą zaspokajać swoich potrzeb bez ekonomicznego wsparcia syna i jego małżonki,

- nie mogą ubiegać się o jakąkolwiek pomoc finansową ze strony władz chińskich.

W uzasadnieniu wniosku Y. Jia przedstawiła zaświadczenie od swojego byłego pracodawcy publicznego, że jest finansowo zależna od swojego syna i synowej.

W dniu 7.4.2004 r. Migrationsverket postanowił oddalić wniosek Y. Jii. Od tej decyzji Y. Jia złożyła odwołanie. Utlänningsnämnden (komisja odwoławcza ds. cudzoziemców) zauważyła m.in., że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału1 okoliczność, iż obywatel wspólnotowy wspomaga członka rodziny, jest rozstrzygająca przy określaniu istnienia zależności, bez potrzeby wskazywania jej przyczyn. Sytuacja zależności nie może jednak być dokładnie zdefiniowana. Można założyć, że zależność ma miejsce, gdy członek rodziny obywatela wspólnotowego potrzebuje od niego wsparcia ekonomicznego, aby osiągnąć lub zachować pożądany poziom życia albo też gdy bez tej pomocy ekonomicznej członek rodziny nie mógłby osiągnąć minimalnego poziomu życia w swoim państwie pochodzenia lub w państwie, które zwykle zamieszkuje.

Stanowisko TSWE

W wyroku w sprawie Akrich Trybunał orzekł, że aby móc skorzystać, w okolicznościach takich jak te z omawianego stanu faktycznego, z praw przewidzianych w art. 10 rozporządzenia 1612/68, obywatel państwa trzeciego, będący małżonkiem obywatela Unii, powinien [...]