Uzasadniona przyczyna wypowiedzenia

Monitor Prawa Pracy | 1/2007

Sąd Najwyższy uznał, że dezorganizacja pracy, spowodowana długotrwałą nieobecnością pracownika, może stanowić przyczynę wypowiedzenia umowy.

Sąd Najwyższy uznał, że dezorganizacja pracy, spowodowana długotrwałą nieobecnością pracownika, może stanowić przyczynę wypowiedzenia umowy.

Kwestia ta wynikła w sprawie Jana K., który pracował w referacie ewidencji i identyfikacji podatników i płatników w urzędzie skarbowym. Przełożeni nie byli jednak zadowoleni z jego pracy, czemu wielokrotnie dawali wyraz w przeprowadzanych z nim rozmowach. Jan K. przebywał także przez długi okres na zwolnieniu lekarskim, co w ocenie pracodawcy spowodowało utrudnienia w pracy referatu. To wszystko sprawiło, że wypowiedziano mu stosunek pracy, jako przyczynę wskazując długotrwałe i powtarzające się przebywanie na zwolnieniu lekarskim, które dezorganizowało pracę w komórce organizacyjnej, oraz niesumienne i nienależyte wykonywanie obowiązków służbowych. Pracownik odwołał się jednak od wypowiedzenia i żądał przywrócenia do pracy.

Sądy niższych instancji miały odmienne stanowiska. Sąd I instancji ustalił, że powód wykonywał pracę bardzo niestarannie i często popełniał błędy. Zdarzało się również, że w pracy spał czy w lekceważący sposób odbierał telefony. Z kolei sąd II instancji wskazał, że przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie powinna być konkretna - co oznacza, że ma stanowić wystarczającą podstawę do rozwiązania z pracownikiem umowy - oraz prawdziwa, czyli rzeczywiście istnieć. Sąd ten uznał, że przyczyny wypowiedzenia były konkretne, ale nie były prawdziwe, i dodatkowo stwierdził, że nie można utożsamiać konieczności zastąpienia nieobecnego pracownika przez innych pracowników z dezorganizacją pracy. Wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną przez pracodawcę.

Sąd Najwyższy oddalił apelację powoda. W uzasadnieniu podkreślił, że wskazana przyczyna wypowiedzenia umowy była konkretna i rzeczywista. Powód bowiem nienależycie wykonywał swoje obowiązki, na co przełożeni wielokrotnie zwracali mu uwagę. Zasadność wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę na czas nieokreślony powinna być oceniana przez pryzmat tego, że jest to zwykły sposób rozwiązania umowy. A zatem przyczyna wypowiedzenia nie musi mieć szczególnej wagi ani doniosłości. Natomiast długotrwała choroba powoda może być samodzielną przyczyną wypowiedzenia, gdyż zawsze powoduje niekorzystne skutki dla pracodawcy i dezorganizację pracy.

Wyrok SN z 11.7.2006 r., I PK 305/05