Obliczanie uprawnień emerytalnych

Wyrok TS z 29.11.2017 r., Zaniewicz-Dybeck, C‑189/16

Monitor Prawa Pracy | 3/2018
Moduł: prawo pracy, prawo UE
Ewa Skibińska (oprac.)

1. Rozporządzenie (EWG) Nr 1408/71 z 14.6.1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie, w brzmieniu zmienionym i uaktualnionym rozporządzeniem Rady (WE) Nr 118/97 z 2.12.1996 r.1 należy interpretować w ten sposób, że w ramach obliczenia przez instytucję właściwą państwa członkowskiego świadczenia minimalnego takiego jak rozpatrywana w postępowaniu głównym emerytura gwarantowana nie należy stosować art. 46 ust. 2 ani art. 47 ust. 1 lit. d) wspomnianego rozporządzenia. Takie świadczenie należy obliczyć zgodnie z art. 50 tego rozporządzenia w związku z ustawodawstwem krajowym, nie stosując jednakże przepisów krajowych takich jak rozpatrywane w postępowaniu głównym, dotyczących obliczenia proporcjonalnego. 2. Rozporządzenie Nr 1408/71, w szczególności jego art. 50, należy interpretować w ten sposób, że nie stoi ono na przeszkodzie ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym przewidziano, że w ramach obliczenia świadczenia minimalnego, takiego jak rozpatrywana w postępowaniu głównym emerytura gwarantowana, instytucja właściwa powinna uwzględnić wszystkie świadczenia emerytalne, jakie zainteresowany faktycznie otrzymuje z jednego lub liczniejszych pozostałych państw członkowskich.

Wyrok TS z 29.11.2017 r., Zaniewicz-Dybeck, C 189/16