Nagroda jubileuszowa- glosa do Wyroku SN z 11.4.2006 r., I PK 172/05

Nagroda jubileuszowa- glosa do Wyroku SN z 11.4.2006 r., I PK 172/05

Monitor Prawa Pracy | 7/2008
Moduł: prawo pracy
Agnieszka Rzetecka-Gil

Uwagi wprowadzające

Glosowany wyrok1 porusza materię możliwości otrzymania nagrody jubileuszowej przez podmiot, do którego zastosowanie mają przepisy ustawy z 3.3.2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi2. Wyrok warto skomentować przede wszystkim z jednego powodu. Sąd Najwyższy, pomimo słusznego rozstrzygnięcia, jakiego dokonał w stanie faktycznym sprawy, odmawiając prawa do nagrody jubileuszowej byłemu członkowi zarządu spółki z o.o. (tak również orzekł sąd I i II instancji) – w uzasadnieniu swego stanowiska czyni wywód, z którym nie można się zgodzić, a który wykracza poza ramy konkretnego stanu faktycznego i dotyczy generalnie problematyki uprawnień do nagród jubileuszowych „menedżerów”3. Teza wyroku: „menedżer w firmie, w której zasady płacowe określa układ zbiorowy lub regulamin, nie otrzyma nagrody jubileuszowej” powoduje, że jego konsekwencje mogą dotyczyć również innych rozstrzygnięć.

Stan faktyczny

Powód, pełniący funkcję członka zarządu spółki z o.o. do 10.7.2002 r., domagał się zasądzenia na jego rzecz m.in. nagrody jubileuszowej za 45 lat pracy, do której nabyłby prawo w 2001 r. na podstawie przepisów zakładowego układu zbiorowego pracy. W umowie zawartej z powodem w 1996 r. określone zostały wszystkie składniki wynagrodzenia, jakie przysługiwały mu, jako wiceprezesowi spółki, w tym nagroda jubileuszowa. Jednak aneks do umowy podpisany 3.10.2000 r. pozbawiał powoda prawa do nagrody jubileuszowej. Zarówno sąd I, jak i II instancji orzekające w sprawie odmówiły powodowi prawa do nagrody jubileuszowej, wskazując, że w stosunku do niego nie miały zastosowania przepisy zakładowego układu zbiorowego pracy, co wynika z art. 24126 § 24 KP. Powód pełniąc funkcję wiceprezesa zarządu, należał bowiem do grona osób zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy. Z kolei przepisy WynKierPodmPrawnU, do czasu wydania rozporządzenia na podstawie art. 11 ust. 3 WynKierPodmPrawnU, jedynie przewidywały uprawnienia do świadczeń dodatkowych, ale ich nie precyzowały, odsyłając w tym zakresie do przepisów rozporządzenia. Natomiast przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 21.1.2003 r. w sprawie szczegółowego wykazu świadczeń dodatkowych, które mogą być przyznane osobom kierującym niektórymi podmiotami prawnymi, oraz trybu ich przyznawania5 przewidujące nagrodę jubileuszową, zgodnie z brzmieniem § 4, miały zastosowanie od 1.1.2003 r. Ponieważ 1.1.2003 r. powód nie był już ani pracownikiem, ani członkiem zarządu spółki, unormowania rozporządzenia nie mogły więc go dotyczyć. Kasacja od wyroku sądu II instancji nie została uwzględniona. Sąd Najwyższy w pierwszej części swoich wywodów – niebudzących zastrzeżeń – powtórzył argumentację sądu II instancji o niemożności wywodzenia prawa powoda do nagrody jubileuszowej z przepisów zakładowego układu zbiorowego pracy (z uwagi na przepis art. 24126 § 2 KP), jak również z przepisów rozporządzenia (z uwagi na termin przyznawania świadczeń wynikających z rozporządzenia od 1.1.2003 r.). Ponadto SN wskazał, że prawa powoda do nagrody jubileuszowej nie można również wywodzić z jego umowy o pracę, ponieważ ta go nie przewidywała.

Reguła wyrażona w art. 24126 § 2 KP

Podstawowym źródłem kontrowersji w stanowisku SN stanowi zapatrywanie, wyrażone expressis verbis w następujący sposób: „przepisy rozporządzenia nie uchylają reguły wyrażonej w art. 24126 § 2 KP, jako unormowania szczególnego”. Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że skoro nagroda jubileuszowa mieści się w pojęciu „warunków wynagradzania”6, czyli innymi słowy stanowi składnik wynagrodzenia za pracę, to tym samym nie może być przewidziana dla zarządzających zakładem pracy w zakładowym układzie zbiorowym pracy, ponieważ wyklucza to wskazany wyżej przepis Kodeksu pracy7. Dalej SN – poprzez posłużenie się przykładem osób niepodlegających rygorom WynKierPodmPrawnU, ale będących w zakresie podmiotowym przepisu art. 24126 § 2 KP – wskazuje, że w sytuacji przewidzenia nagrody jubileuszowej w zakładowym układzie zbiorowym pracy, byliby oni w gorszym położeniu od podmiotów, których dotyczy WynKierPodmPrawnU, co byłoby sprzeczne z celem tej ustawy, czyli ograniczeniem nadmiernych wynagrodzeń. Sąd Najwyższy wyraża również pośrednio8 stanowisko, że nagrody jubileuszowe w ogóle nie powinny znaleźć się w katalogu świadczeń dodatkowych, wymienionych enumeratywnie w rozporządzeniu. Stanowisko to można skonkludować następująco: [...]