Częściowe uznawanie kwalifikacji zawodowych

Wyrok TSWE z 19.1.2006 r. w sprawie Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos przeciwko Administración del Estado, C-330/03

Monitor Prawa Pracy | 4/2006
Moduł: prawo pracy

1. Jest zgodne z przepisami dyrektywy Rady Nr 89/48/EWG z 21.12.1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata, by władze państwa członkowskiego, do których posiadacz dyplomu uzyskanego w innym państwie członkowskim złożył wniosek o zezwolenie na podjęcie zawodu regulowanego, uwzględniły jego wniosek częściowo (jeśli posiadacz dyplomu o to właśnie zabiega), ograniczając zakres zezwolenia do tego rodzaju działalności, do której podjęcia dyplom ten uprawnia w państwie członkowskim, w którym został uzyskany.

2. Nie narusza przepisów art. 39 i 43 TWE postępowanie, w którym państwo członkowskie przyznaje częściowy dostęp do zawodu, jeżeli braki w wykształceniu zainteresowanego w porównaniu z wykształceniem wymaganym w przyjmującym państwie członkowskim mogą być faktycznie zniesione poprzez zastosowanie środków wyrównawczych przewidzianych w art. 4 ust. 1 dyrektywy Nr 89/48. Nie jest zaś zgodne z przepisami art. 39 i 43 TWE postępowanie państwa członkowskiego, jeżeli nie przyznaje ono takiego częściowego dostępu, wówczas gdy wnosi o to zainteresowany, chyba że różnice pomiędzy dziedzinami działalności są tak istotne, że w rzeczywistości należałoby przebyć pełny cykl kształcenia.

Wyrok TSWE z 19.1.2006 r. w sprawie Colegio de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos przeciwko Administración del Estado, C-330/03


Stan faktyczny

Obywatel włoski G.M. Imo, posiadacz dyplomu inżynierii cywilnej, specjalność: hydraulika, wydanego we Włoszech i przyznającego tam prawo do wykonywania zawodu inżyniera budownictwa cywilnego w zakresie hydrauliki, w celu podjęcia pracy w Hiszpanii w charakterze inżyniera złożył wniosek do właściwych władz o uznanie jego dyplomu. Początkowa decyzja pozytywna w tej sprawie została zakwestionowana. Jego kwalifikacje zostały zanegowane przede wszystkim ze względu na istnienie - zdaniem władz hiszpańskich - podstawowych różnic pomiędzy zawodem inżyniera budownictwa dróg, kanałów i portów w Hiszpanii a zawodem inżyniera budownictwa cywilnego w zakresie hydrauliki we Włoszech, zarówno pod względem programu kształcenia, jak i zakresu czynności składających się na każdy z tych zawodów.

Rozstrzygając tę sprawę, hiszpański Trybunał Najwyższy zwrócił się TSWE z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:

1) czy art. 3 lit. a) w zw. z art. 4 ust. 1 dyrektywy Rady Nr 89/48/EWG z 21.12.1988 r. w sprawie ogólnego systemu uznawania dyplomów ukończenia studiów wyższych, przyznawanych po ukończeniu kształcenia i szkolenia zawodowego, trwających co najmniej trzy lata1, można interpretować w ten sposób, że zezwala państwu przyjmującemu na ograniczone uznanie kwalifikacji zawodowych wnioskodawcy posiadającego dyplom inżyniera budownictwa cywilnego w zakresie hydrauliki, który chciałby wykonywać ten zawód w innym państwie członkowskim?2;

2) w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy jest zgodne z art. 39 i 43 WE ograniczanie prawa wnioskodawców zamierzających wykonywać zawód - jako osoby pracujące na własny rachunek lub jako pracownicy najemni, w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym nabyli oni kwalifikacje zawodowe - tak, że państwo przyjmujące mogłoby wykluczyć za pomocą swego ustawodawstwa wewnętrznego ograniczone uznawanie kwalifikacji zawodowych?

Artykuł 3 akapit 1 dyrektywy Nr 89/48

W przypadku gdy w przyjmującym państwie członkowskim podjęcie lub wykonywanie zawodu regulowanego uzależnione jest od posiadania dyplomu, właściwe władze nie mogą, powołując się na brak odpowiednich kwalifikacji, odmówić obywatelowi państwa członkowskiego prawa do podjęcia lub wykonywania tego zawodu na tych samych warunkach, które są stosowane wobec własnych obywateli:

a) jeżeli wnioskodawca posiada dyplom wymagany w innym państwie członkowskim w celu podjęcia lub wykonywania tego samego zawodu na jego terytorium, a dyplom ten został wydany w danym państwie członkowskim […],

Artykuł 4 ust. 1 dyrektywy Nr 89/48

Niezależnie od postanowień art. 3 przyjmujące państwo członkowskie może również wymagać od wnioskodawcy:

a) przedłożenia dowodu o doświadczeniu zawodowym, jeśli okres trwania kształcenia i szkolenia, który wnioskodawca podał w swoim wniosku, jak stanowi art. 3 lit. a) oraz lit. b), jest przynajmniej o rok krótszy od tego, który jest wymagany w przyjmującym państwie członkowskim […];

b) odbycia stażu adaptacyjnego o długości nieprzekraczającej trzech lat lub przystąpienie do testu umiejętności:

- jeżeli materiał objęty programem kształcenia i szkolenia, które wnioskodawca odbył zgodnie z art. 3 lit. a) oraz b), znacznie różni się od tego, którego opanowanie jest warunkiem otrzymania dyplomu wymaganego w przyjmującym państwie członkowskim, albo

- jeżeli w przypadku, o którym mowa w art. 3 lit. a), na zawód regulowany w przyjmującym państwie członkowskim składają się jedna lub więcej regulowanych działalności zawodowych, które w państwie członkowskim pochodzenia lub przybycia wnioskodawcy nie wchodzą w skład zawodu podlegającego regulacjom i gdy ta różnica ma związek ze specyficznym programem kształcenia i szkolenia wymaganym w przyjmującym państwie członkowskim oraz obejmuje materiał zasadniczo różniący się od tego, którego opanowanie jest warunkiem otrzymania dyplomu przedkładanego przez wnioskodawcę.

Stanowisko TSWE

Odnosząc się do pierwszego z pytań, TSWE wskazał, że wykładnia literalna dyrektywy Nr 89/48 ani wyraźnie nie zezwala, ani nie zakazuje częściowego uznawania kwalifikacji zawodowych. Dlatego też zakaz przewidziany w art. 3 akapit 1 lit. a) dyrektywy Nr 89/48 nie dotyczy takiego częściowego uznania w zakresie, w jakim decyzja wydana w następstwie [...]