Wysokość emerytury a zaległe wynagrodzenia

A A A

Jak wynika z orzeczenia Sądu Najwyższego, zaległe wynagrodzenie, a także dodatkowe roczne wynagrodzenie, czyli tzw. trzynastki, należy wliczać do wynagrodzenia w roku, za który przysługiwało.

 

Krystyna N. w kwietniu 2006 r. przeszła na emeryturę. Zwróciła się do ZUS o uwzględnienie w wyliczeniu emerytury trzech zaległych dodatkowych rocznych wynagrodzeń, które pracodawca wypłacał z dwuletnim opóźnieniem. Miało to bowiem wpływ na wysokość podstawy wymiaru emerytury, a tym samym otrzymywanego w przyszłości świadczenia. Prawo do tzw. trzynastki przysługiwało jej z tytułu zatrudnienia na stanowisku księgowej w jednym ze szpitali w O. Zgodnie z § 57 ust. 2 rozporządzenia z 29.1.1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (Dz.U. Nr 7, poz. 41) było ono objęte obowiązkiem opłacenia składki emerytalno-rentowej.

 

Sąd okręgowy, który rozpatrywał odwołanie Krystyny N. od niekorzystnej decyzji ZUS uznał, że wynagrodzenie to, które jest zwykle wypłacane w pierwszym kwartale następnego roku, powinno zostać wliczone do składek ubezpieczeniowych w roku, kiedy zostało faktycznie zapłacone, a nie w roku, za który przysługuje.

 

Również sąd apelacyjny rozpatrujący tę sprawę stwierdził, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.jedn.: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) podstawę wymiaru emerytury stanowi przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalno-rentowe w latach wskazanych przez ubezpieczonego do obliczenia emerytury. Z kolei ustawa z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) precyzuje, że podstawę wymiaru składek stanowi przychód rozumiany zgodnie z przepisami art. 10-12 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). A zatem nie tylko w wypadku opodatkowania i zapłacenia składek, lecz także przy wyliczeniu emerytury powinny być brane pod uwagę przychody faktycznie wypłacone. Sąd ten zwrócił jednak uwagę na § 6 rozporządzenia z 1985 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy emerytur i rent (Dz.U. z 1989 r. Nr 11, poz. 63 ze zm.) wyraźnie mówiący, że przy wyliczeniu emerytury wynagrodzenie, które zostało wypłacone po czasie, należy wliczyć do zarobków w roku, za który przysługuje, a nie w roku, w którym zostało faktycznie wypłacone.

 

Na powyższe wątpliwości SN odpowiedział jednoznacznie. Mianowicie że pracownikom przechodzącym na emeryturę tzw. trzynastki i inne zarobki powinny być zaliczone do okresu, kiedy powstało do nich prawo, a nie w momencie ich faktycznego wypłacenia. Wynika to z § 6 rozporządzenia z 1985 r. W uzasadnieniu podkreślono, że w tej sprawie należy stosować przepisy

 

o ustalaniu podstawy wymiaru emerytury wynikające z rozporządzenia, a nie dotyczące wymiaru składek, odsyłające do przepisów podatkowych. W przeciwnym razie mogłoby to być bardzo niekorzystne dla emerytów, którym do podstawy wymiaru świadczenia nie wliczano by zaległych zarobków, których nie otrzymali tuż przed przejściem na emeryturę

 

Uchwała SN z 8.1.2007 r., I UZP 5/06

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Wysokość emerytury a zaległe wynagrodzenia
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny