Zaplanowane wcześniej spotkania biznesowe czy nieobecność pracowników w siedzibie Spółki nie uzasadniają przekazania informacji poufnej po kilku godzinach od jej powstania

Wyrok WSA w Warszawie z 14.11.2012 r., VI SA/Wa 1013/12, www.http://orzeczenia.nsa.gov.pl (skarga kasacyjna oddalona wyrokiem NSA z 1.7.2014 r. II GSK 656/13)

A A A

Stan faktyczny

1. Pomiędzy kilkoma podmiotami toczyły się dwuetapowe negocjacje dotyczące podpisania listu intencyjnego, którego przedmiotem była wzajemna współpraca na rzecz opracowania i wdrożenia planu restrukturyzacji Spółki wraz ze spółkami zależnymi i powiązanymi (dalej: List Intencyjny lub List). Pierwsze spotkania w tym przedmiocie miały miejsce w marcu 2010 r., natomiast finalne brzmienie Listu uzgodniono w kwietniu 2010 r. w godzinach popołudniowych na spotkaniu, na którym reprezentowane były wszystkie strony Listu Intencyjnego. List podpisano w kwietniu 2010 r., ok. godz. 10:00, w trakcie spotkania, na którym obecny był Prezes Zarządu Spółki.

2. Tego samego dnia Prezes Zarządu Spółki ok. godz. 11:30 spotkał się z przedstawicielem spółki zależnej, a po zakończeniu spotkania, ok. godz. 14:00 przekazał informację o podpisaniu Listu Intencyjnego dyrektorowi biura zarządu Spółki, polecając mu przygotowanie projektu raportu w ww. sprawie.

3. Prezes Zarządu Spółki otrzymał projekt raportu ok. godz. 15:00, zaś wersję uwzględniającą zgłoszone przez niego uwagi ok. godz. 15:30–16:00. Pomiędzy godz. 16:00 a 16:30 projekt raportu został zaakceptowany przez drugiego członka Zarządu (dalej: Skarżący) i wówczas Prezes Zarządu podjął próbę kontaktu z osobą wyznaczoną w Spółce jako operator systemu ESPI. Z uwagi na fakt, że osoba ta przebywała poza siedzibą Spółki, ok. godz. 17:00 przyjęła ona polecenie publikacji raportu, zobowiązując się dotrzeć do siedziby Spółki w ciągu 2 godzin. O godz. 19:15 operator ESPI przystąpił do publikacji raportu, a ostatecznie raport opublikowano o godz. 19:39.

4. Komisja Nadzoru Finansowego (dalej: Komisja) nałożyła na Spółkę karę pieniężną w związku ze stwierdzeniem, że Spółka dopuściła się rażącego naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 1) w zw. z ust. 2 pkt 1) ustawy z 29.7.2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (dalej: OfertaPublU) poprzez niewykonanie obowiązku przekazania w terminie (tj. niezwłocznie po zajściu tego zdarzenia), do Komisji, spółki prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości informacji poufnej o podpisaniu przez Spółkę Listu Intencyjnego. Postępowanie w tej sprawie zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji w listopadzie 2010 r., doręczonej Spółce w grudniu 2010 r., której to decyzji Skarżący nie kwestionował.

5. Następnie, w oparciu o art. 96 ust. 6 w zw. z art. 96 ust. 1 OfertaPublU Spółka nałożyła na Skarżącego karę pieniężną za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przez Spółkę w okresie pełnienia przez Skarżącego funkcji Członka Zarządu Spółki. Pierwszoinstancyjna decyzja w tej sprawie została wydana oraz doręczona Skarżącemu w maju 2011 r.

6. Skarżący wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy przez Komisję. Rozpoznając sprawę ponownie Komisja uchyliła wcześniejszą decyzję nakładającą na Skarżącego karę pieniężną w wysokości 40 000 zł oraz nałożyła na Skarżącego karę pieniężną w wysokości 20 000 zł. Zmniejszając wysokość kary Komisja uwzględniła m.in. znacznie niższą od przyjętej w pierwotnej decyzji wartość profitów ekonomicznych uzyskanych w roku 2010 przez Skarżącego z tytułu pełnienia funkcji Członka Zarządu. Dodatkowo Komisja uwzględniła, że Skarżący nie uczestniczył w negocjacjach i rozmowach dotyczących zamiaru podpisania przez Spółkę Listu Intencyjnego, jak i fakt, iż Skarżący nie posiadał wiedzy, kiedy ustalono ostateczną treść Listu oraz kiedy został on podpisany, a także, iż Skarżący nie znał nazwisk osób przygotowujących raport bieżący Spółki ani tych, które podjęły decyzję o jego publikacji. Komisja wskazała jednak, iż Skarżący brał udział w opracowywaniu i podpisywaniu Listu, gdyż zgłosił uwagi do projektu Listu, a ponadto zaakceptował treść projektu raportu bieżącego Spółki i złożył na nim swój podpis.

7. Skarżący kwestionował również m.in. uznanie, że Spółka przekazała informację z opóźnieniem. Zgodnie bowiem z art. 56 ust. 2 pkt 1) w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 1) OfertaPublU emitent zobowiązany jest przekazać informacje poufne niezwłocznie po zajściu zdarzeń lub okoliczności, które uzasadniają ich przekazanie, lub po powzięciu o nich wiadomości, nie później niż w terminie 24 godzin. Skarżący podnosił, że Spółka przekazała informację poufną po ok. 9 godzinach od podpisania Listu Intencyjnego, a zatem w ciągu 1/3 maksymalnego czasu przewidzianego przez ustawodawcę na jego realizację. Dodatkowo podnosił, że wcześniejsze przekazanie informacji było niemożliwe z powodu niemożności zajęcia się sprawą wcześniej, niż o godz. 11.30 oraz z uwagi na krótki czas do zaplanowanego na godz. 12.00 spotkania, które nie pozwoliło na przekazanie ww. informacji przed jego zakończeniem, tj. ok. godz. 14.00.

8. Organ nadzoru stwierdził jednak, że powyższe okoliczności nie są wyjątkowymi zdarzeniami, które mogłyby uzasadniać przekazanie informacji poufnej o godz. 19:39, a tylko takie umożliwiają przekazywanie informacji w terminie maksymalnym 24 godzin. W ocenie Komisji takimi wyjątkowymi zdarzeniami nie są ustalone wcześniej spotkania biznesowe, ponieważ nie stanowiły one niezbędnych i kluczowych czynności służących przekazaniu raportu bieżącego bez zbędnej zwłoki. Również wykonywanie czynności służbowych lub nieobecność pracowników w Spółce nie są – w ocenie Komisji – okolicznościami usprawiedliwiającymi przesunięcie terminu publikacji informacji poufnych, w szczególności gdy do pełnienia funkcji operatora ESPI wyznaczona była również druga osoba. Osoby działające w imieniu Spółki miały obowiązek przekazania polecenia przygotowania treści raportu bezpośrednio po spotkaniu, na którym nastąpiło podpisanie Listu, co zaś uczyniono po około 4 godzinach od momentu złożenia ostatniego podpisu pod treścią Listu. Zdaniem Komisji polecenie sporządzenia raportu, wydane po zakończeniu biznesowych spotkań Prezesa Zarządu Spółki, uniemożliwiło niezwłoczne przekazanie informacji poufnej, a zatem opublikowanie jej o godz. 19:39, nie stanowi wypełnienia w terminie obowiązku informacyjnego.

9. Na powyższą decyzję Skarżący złożył skargę do WSA.

 

Stan prawny

1. WSA uznał decyzję Komisji za zgodną z prawem oddalając skargę Skarżącego. Sąd zwrócił przy tym uwagę, że decyzja nakładająca karę pieniężną za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przez Spółkę w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu tejże Spółki należy do kategorii decyzji uznaniowych. Kontrola legalności takich decyzji ma natomiast ograniczony zakres – sąd weryfikuje jedynie, czy decyzję podjął właściwy organ, czy decyzja ma oparcie w przepisach prawa materialnego, czy nie przekracza granic uznaniowości (czy nie jest dowolna) oraz czy jest należycie uzasadniona. Gdy zatem zostały dostatecznie wyjaśnione wszystkie okoliczności mające wpływ na wynik sprawy, a ustaleń faktycznych dokonano na podstawie materiału dowodowego, należycie ocenionego przez organ administracji, to skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

2. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 96 ust. 6 OfertaPublU. Zgodnie z tym przepisem w przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 96 ust. 1, Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu emitenta karę pieniężną do wysokości 100 000 zł. Przepis ten pozwala nałożyć na członka zarządu spółki karę pieniężną m.in. w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania przez emitenta obowiązków, o których mowa w art., 56 OfertaPublU, a zatem również obowiązków informacyjnych (art. 96 ust. 6 w zw. z art. 96 ust. 1 w zw. z art. 56 OfertaPublU). Przepis ust. 7 tego artykułu zastrzega jedynie, że kara nie może być nałożona, jeżeli od wydania decyzji, o której mowa w art. 96 ust. 1 OfertaPublU upłynęło więcej niż 6 miesięcy. W przedmiotowej sprawie przesłanka ta została spełniona – postępowanie w sprawie naruszenia przez Spółkę obowiązków informacyjnych zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji w listopadzie 2010 r., doręczonej Spółce w grudniu 2010 r., której to decyzji Skarżący nie kwestionował, zaś pierwszoinstancyjna decyzja nakładająca karę pieniężną na Skarżącego została wydana w maju 2011 r. i również w tym czasie została doręczona.

3. Sąd podzielił stanowisko, zgodnie z którym podpisany List Intencyjny należało zakwalifikować jako informację poufną oraz zakwalifikowanie naruszenie przez Spółkę obowiązków informacyjnych jako rażące w rozumieniu art. 96 ust. 1 i 6 OfertaPublU. Sąd zgodził się również z argumentacją Komisji, wedle której osoby działające w imieniu Spółki nie zachowały w swoim działaniu „niezwłoczności”, tj. nie działały w tym zakresie bez zbędnej zwłoki, w pierwszym możliwym terminie. Zawinienie osób działających w imieniu Spółki, w tym Skarżącego, polegało na braku wydania polecenia przygotowania treści raportu bezpośrednio po zakończeniu spotkania, na którym podpisano List Intencyjny, lecz wydanie stosownych dyspozycji dopiero po zakończeniu spotkań biznesowych, co skutkowało – jak stwierdził Sąd – „wielogodzinną zwłoką”, pozwalającą uznać, że w wykonaniu analizowanego obowiązku nie zachowano wymogu „niezwłoczności”.

 

Wnioski praktyczne

Powyższy wyrok ma istotne znaczenie dla rynku kapitałowego, albowiem jest ono kolejnym wydanym w ostatnim czasie orzeczeniem, które zwraca uwagę na obowiązek „niezwłocznej” publikacji informacji poufnych oraz na konieczność odejścia od automatycznego przyjmowania, że informacje poufne powinny być publikowane w ciągu 24 godzin od ich powstania. Z analizowanego orzeczenia wynika, że polecenie przygotowania raportu bieżącego powinno być wydane niezwłocznie po zaistnieniu zdarzenia uzasadniającego przekazanie takiego raportu, zaś zdarzeniami uzasadniającymi jakiekolwiek opóźnienia w ww. zakresie są wyłącznie czynności konieczne do przekazanie raportu bieżącego bez zbędnej zwłoki. Podkreślić należy również obowiązek takiego zorganizowania pracy pracowników Spółki (w szczególności pracy operatorów systemu ESPI), aby możliwe było przekazanie tego raportu w ww. terminie.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Zaplanowane wcześniej spotkania biznesowe czy nieobecność pracowników w siedzibie Spółki nie uzasadniają przekazania informacji poufnej po kilku godzinach od jej powstania
Agnieszka Nalazek (opracowanie)
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny