Sprzedaż nieruchomości, która nie została ujęta w ewidencji środków trwałych

Wyrok WSA w Poznaniu z 19.6.2019 r., I SA/Po 297/19

Monitor Podatkowy | 8/2019
Moduł: prawo podatkowe, nieruchomości
DOI: 10.32027/MOPOD.19.8.6

Opisana przez wnioskodawcę nieruchomość nie spełnia definicji środka trwałego z art. 22a ust. 1 ­PDOFizU. Sporna nieruchomość nie podlegała zatem ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z uwagi na powyższe sprzedaż spornej nieruchomości nie mieści się w dyspozycji art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego ostatnio aktu. Przychód z tytułu spornej transakcji nie może zatem zostać zaliczony do źródła przychodów z tytułu działalności gospodarczej, lecz do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU.

Wyrok WSA w Poznaniu z 19.6.2019 r., I SA/Po 297/19


Z uzasadnienia: Pismem z 17.12.2018 r. X.X. (dalej: skarżący) zwrócił się z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości, przedstawiając następujący opis zdarzenia przyszłego: Spółka cywilna (...) została zawiązana umową z 10.2.1992 r. Pomiędzy A.A. a skarżącym obowiązywała, począwszy od 1.1.2014 r. Spółka została zawiązana dla prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług stomatologicznych. Działalność w tym przedmiocie prowadzi faktycznie. Działalność wspólników spółki (w ramach umowy spółki) polega na prowadzeniu kliniki stomatologicznej (...) przy ul. (...) w K. Nieruchomość ta jest dzierżawiona przez jej wspólników od Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w K. Wspólnicy nabyli na prawach wspólności łącznej prawo użytkowania wieczystego do 25.4.2083 r. gruntu stanowiącego własność Gminy K., położonego przy ul. (...) w K., w drodze warunkowej umowy sprzedaży z 9.6.2006 r. oraz umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego z 5.9.2006 r. i protokołu notarialnego z 6.2.2007 r. Omawiana nieruchomość została nabyta przez wspólników jako „zabezpieczenie” ciągłości działalności w przedmiocie usług stomatologicznych, na wypadek wypowiedzenia umowy dzierżawy nieruchomości położonej w K. przy ul. (...) oraz konieczności dalszego prowadzenia działalności z wykorzystaniem zakupionej nieruchomości (i po wybudowaniu na niej budynku). Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych. Odpisy amortyzacyjne oraz nakłady na tę nieruchomość nie były uwzględniane w kosztach uzyskania przychodu wspólników spółki. Nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej. Nie została również zabudowana ani nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób przez wspólników spółki. Wspólnik A.A. zmarł 23.8.2012 r., a spadek po nim nabyła jego żona B.B., która została wspólnikiem wskazanej wyżej spółki cywilnej. Skarżący oraz B.B. 30.11.2018 r. zawarli z F(1) sp. z o.o. w P. warunkową umowę sprzedaży omówionego powyżej prawa użytkowania wieczystego. Wspólnicy spółki cywilnej planują zawarcie 18.12.2018 r. umowy przeniesienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości. Na tle tak przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego skarżący zwrócił się z pytaniem, czy sprzedaż nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego) stanowić będzie przychód z działalności gospodarczej wspólników spółki cywilnej? W ocenie skarżącego na pytanie należy udzielić odpowiedzi przeczącej. W tym kontekście wskazał, że nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej, nie była również umieszczona w ewidencji środków trwałych jak i jej sprzedaż nie następuje w wykonywaniu działalności gospo­darczej. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 31.1.2019 r., nr (...) uznał przedstawione przez skarżącego stanowisko za nieprawidłowe. Odwołując się m.in. do regulacji art. 22a ust. 1 oraz art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm., dalej: PDOFizU) wskazał, że przepisy tej ustawy nie uzależniają możliwości uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani też od dokonywania jego amortyzacji. Powołując się z kolei na art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) PDOFizU, Dyrektor wskazał, że przepisem tym objęto przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził tych składników do tej ewidencji, jak również niezależnie od tego, czy zaliczono do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Konkludując swoje rozważania, Dyrektor wskazał, że sprzedaż nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego) będzie stanowić dla skarżącego przychód z działalności gospodarczej zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 PDOFizU. Przychód ten będzie podlegał opodatkowaniu zgodnie z wybraną formą opodatkowania dochodów z tego źródła. Pismem z 26.2.2019 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę na omówioną powyżej interpretację, wnosząc o jej uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej interpretacji zarzucił naruszenie:
1) art. 14c § 1 i 2 oraz art. 120 w zw. z art. 14h ustawy z 29.8.1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej: OrdPU) (...); 2) art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 3 oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 PDOFizU (...); 3) art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOFizU (...).