Wartość rynkowa jako podstawa opodatkowania elektrowni wiatrowych

A A A

W stanie prawnym obowiązującym w 2017 r., w przypadku gdy u podatnika brak było tożsamości środka trwałego oraz budowli elektrowni wiatrowej, podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości powinna zostać ustalona zgodnie z treścią art. 4 ust. 5 PodLokU – tj. według wartości rynkowej.

Wyrok NSA z 12.12.2019 r., II FSK 13/18


Spółka prowadzi działalność gospodarczą, w zakresie produkcji energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł odnawialnych przy użyciu elektrowni wiatrowych (dalej: EW). W dniu 20.5.2016 r. weszła w życie ustawa z 20.5.2016 r. – o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, która zmodyfikowała art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego, a w konsekwencji rozszerzyła definicję budowli, uzupełniając części budowlane EW o dodatkowe urządzenia (traktując jako budowlę całą elektrownię wiatrową).

Spółka w wartości urządzeń wiatrowych (jako środków trwałych) uwzględniła nie tylko koszty odnoszące się ściśle do przedmiotu opodatkowania, ale również te poniesione na inne elementy i infrastrukturę towarzyszącą (tj. np. oświetlenie ostrzegawcze, zabezpieczenia odgromowe, chłodnice i wentylatory czy też wiatrowskaz oraz anemometr).

W związku z powyższym Spółka zwróciła się do właściwego organu podatkowego o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości (dalej: NierPodU). We wniosku Spółka zadała pytanie, czy począwszy od 1.1.2017 r. podstawa opodatkowania EW może zostać określona wg wartości rynkowej?

Organ podatkowy oraz WSA nie podzielili stanowiska Spółki, wskazując, że Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych składających się na EW. Za­sadniczy z punktu widzenia art. 4 ust. 1 pkt 3 PodLokU jest bowiem fakt dokonywania przez spółkę odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, które łącznie składają się na przedmiot opodatkowania. Przepis ten nie wymaga bowiem, aby budowla stanowiąca przedmiot opodatkowania stanowiła zindywidualizowany, odrębny przedmiot opodatkowania.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem WSA, Spółka wniosła skargę kasacyjną. Po rozpoznaniu sprawy NSA uchylił zarówno wyrok WSA, jak i poprzedzającą interpretację organu. W uzasadnieniu wskazano, iż literalne odczytanie przepisu art. 4 ust. 5 PodLokU prowadzi do wniosku, że jeżeli nie ma tożsamości pomiędzy budowlą lub jej częścią, będącą przedmiotem opodatkowania NierPodU a środkiem trwałym, od którego dokonywane są odpisy amortyzacyjne, podstawę opodatkowania powinna stanowić wartość rynkowa.

Komentarz

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, niestanowiących równocześnie budowli, pozwala na ustalenie podstawy opodatkowania wg wartości rynkowej.

Na wstępie wskazać należy, że amortyzacji w podatku dochodowym podlegają środki trwałe obejmujące swym zakresem budowle, budynki, lokale, maszyny, urządzenia, środki transportu i inne przedmioty. Natomiast spośród tych środków trwałych przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości mogą być wyłącznie budowle (zdefiniowane w PodLokU). Ewidencja środków trwałych nie zawsze decyduje zatem o podstawie opodatkowania NierPodU.

Użyte w art. 4 ust. 5 PodLokU sformułowanie nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych dotyczy wszystkich przypadków, niezależnie od tego, z jakich przyczyn nie zachodzi fakt dokonywania tych odpisów. Sytuacja opisana w tym przepisie może nastąpić również wtedy, gdy podatnik dokonuje odpisów amortyzacyjnych, ale brak jest tożsamości między środkami trwałymi stanowiącymi przedmiot opodatkowania w podatku dochodowym, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych i budowlami opodatkowanymi NierPodU.

Z tych powodów za słuszne należy przyjąć tezy przedstawione w zapadłym wyroku. Jeżeli w wartości początkowej środka trwałego ujęto zarówno koszty odnoszące się do części budowlanych EW, jak i urządzenia służące do wytwarzania energii elektrycznej, a ponadto inne elementy i infrastrukturę towarzyszącą, które – nie będąc budowlą – nie mogą być opodatkowane podatkiem od nieruchomości, to istnieją przesłanki do zastosowania art. 4 ust. 5 PodLokU i określenia podstawy opodatkowania według wartość rynkowej.

Niepodzielnie ww. stanowiska doprowadziłoby do nieuprawnionego rozszerzenia przedmiotu opodatkowania i w konsekwencji zawyżenia podstawy opodatkowania budowli EW, co uznać należałoby za niezgodne z art. 217 Konstytucji RP.

Podsumowując, właściciele EW przyjmujący w 2017 r. wartość początkową środków trwałych jako podstawę opodatkowania NierPodU powinni mieć na uwadze komentowane orzeczenie NSA, albowiem mogą być uprawnieni do odzyskania ewentualnej nadpłaty podatku.

Komentowany wyrok wpisuje się w linię orzeczniczą NSA, która zaczyna ostatnio dominować (por. m.in. wyrok NSA z 26.11.2019 r., II FSK 1498/19; wyrok NSA z 20.12.2019 r., II SK 995/18; wyrok NSA z 15.1.2020 r., II FSK 352/18).

Końcowo wskazać należy również, że ustalenie wartości rynkowej budowli może odnosić się także do innych sytuacji, w których do wartości środków trwałych zostały skapitalizowane wydatki niestanowiące przedmiotu opodatkowania ­NierPodU (przykł. wyrok NSA z 29.1.2020 r., II FSK 529/18).


Opracowanie i komentarz: Bartłomiej Cogiel aplikant radcowski, konsultant



 


 

Komentarze przygotowali eksperci z PwC


Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Wartość rynkowa jako podstawa opodatkowania elektrowni wiatrowych
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny