Usługa przekazywania nadwyżek finansowych w ramach grupy jako czynność sporadyczna

A A A

(…) zawieranie umów dotyczących przekazywania przez spółkę wypracowanych nadwyżek finansowych do tzw. TREASURY, odbywa się w ramach polityki Grupy „A”, zatem stanowi stały element towarzyszący transakcjom zawieranym przez Skarżącą w zakresie jej podstawowej działalności, trudno tutaj zatem mówić o sporadyczności. Reasumując, całokształt okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji wskazuje, że transakcje te planowane były jako stały, nie zaś jedynie incydentalny element tej działalności.

Wyrok WSA w Gliwicach z 18.12.2015 r., III SA/Gl 2080/15

Komentowany wyrok dotyczy spółki będącej częścią fińskiej grupy kapitałowej, której głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż maszyn i urządzeń dla przemysłu oraz usługi w zakresie ich instalacji oraz konserwacji. Spółka w ramach polityki grupy zobowiązała się przekazywać wypracowane nadwyżki finansowe do tzw. Treasury, pełniącego funkcję quasi-banku dla wszystkich podmiotów tworzących grupę.

Zgromadzone w ten sposób środki (należące m.in. do spółki) są np. przekazywane innym podmiotom z grupy zgodnie z aktualnym zapotrzebowaniem. Z tytułu udostępnienia tych środków spółka otrzymuje wynagrodzenie w formie oprocentowania. Czynność ta stanowi odpłatne świadczenie usług zwolnione od podatku VAT w rozumieniu ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: VATU).

Spółka zwróciła się do Ministra Finansów o potwierdzenie jej stanowiska, według którego usługa ta świadczona w ramach grupy jest czynnością sporadyczną w rozumieniu art. 90 ust. 6 VATU, a tym samym pozostaje bez wpływu na przysługujące spółce prawo do odliczenia.

W złożonym wniosku argumentowała, że nie prowadzi ani nie zamierza prowadzić innej działalności finansowej, a udostępnianie nadwyżek wynika z konieczności racjonalnego ich zagospodarowania oraz służy zabezpieczeniu i akumulacji tych środków. Tym samym czynności te nie stanowią bezpośredniej i koniecznej konsekwencji jej działalności.

Minister Finansów nie podzielił argumentacji spółki i uznał jej stanowisko za nieprawidłowe. W ocenie organu przedmiotowe przychody stanowią bezpośredni, stały i nie tyle konieczny, ile wybrany sposób uzupełnienia jej działalności.

Wydana interpretacja została zaskarżona przez spółkę do WSA w Gliwicach, który wyrokował na jej niekorzyść. Oddalając skargę, sąd zgodził się z oceną przyjętą przez organ, wskazując ponadto, że całokształt przedstawionych okoliczności sprawy wskazuje, iż czynności te mają być stałym elementem działalności spółki, nie zaś doraźnym, incydentalnym działaniem. Jak podkreślono, udostępnianie środków pieniężnych odbywa się w ramach polityki grupy, co przesądza, iż stanowi to stały element towarzyszący transakcjom zawieranym przez spółkę w zakresie jej podstawowej działalności.

Wyrok jest nieprawomocny.

Komentarz

W zależności od tego, czy realizowane przez podatnika transakcje finansowe mają charakter sporadyczny, różne mogą być skutki podatkowe takich czynności. Wynika to z faktu, że przy obliczaniu proporcji stosowanej do odliczenia podatku naliczonego nie uwzględnia się transakcji finansowych w zakresie, w jakim dokonywane są one sporadycznie.

Kwestia ta relatywnie często jest przedmiotem sporów, z uwagi na nieostre granice użytych pojęć. W orzecznictwie podnosi się, iż przy tak dalece nieostrych granicach pojęcia sporadyczności, o klasyfikacji nie powinien decydować jeden wskaźnik, punkt odniesienia czy też jedno tylko kryterium, ale ich całokształt wyznaczający miejsce, znaczenie i zakres danych transakcji w całokształcie działalności gospodarczej podatnika.

Podejście to zostało również przyjęte przez WSA w Gliwicach w niniejszej sprawie. Sąd zwrócił w szczególności uwagę na fakt, że czynności wykonywane przez spółkę wpisują się w jej długofalową strategię w zakresie zarządzania nadwyżkami finansowymi, wynikając z polityki grupy. Okoliczność ta została uznana za kluczową przesłankę w zakresie określenia znaczenia, zakresu i umiejscowienia tych transakcji w działalności spółki. Zdaniem sądu analiza tych trzech aspektów w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, iż udostępnianie nadwyżek finansowych nie jest wypadkowym działaniem, a stanowi uzupełnienie wpisujące się w schemat działalności spółki.

Zaprezentowane przez WSA w Gliwicach stanowisko wydaje się mieć uzasadnione podstawy. Należy zwrócić uwagę, iż celem regulacji było uniknięcie sytuacji, w której istotna wartościowo incydentalna transakcja, niezwiązana z zasadniczą działalnością podatnika, spowodowałaby znaczące zwiększenie lub zmniejszenie proporcji wyznaczającej kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Natomiast w stanie faktycznym będącym przedmiotem rozstrzygnięcia przekazywanie przez spółkę wypracowanych nadwyżek finansowych ma charakter ciągły, zatem stanowi stały element działalności spółki.

Końcowo warto zauważyć, że komentowane orzeczenie zapadło na gruncie poprzedniego stanu prawnego. Z dniem 1.1.2014 r., ustawodawca zastąpił występujące w treści w art. 90 ust. 6 pojęcie sporadycznych transakcji sformułowaniem transakcji pomocniczych. Zgodnie z uzasadnieniem do projektu ustawy nowelizującej zabieg ten miał na celu dostosowanie brzmienia VATU do polskiej wersji językowej Dyrektywy 2006/112/WE.

 

Opracowanie i komentarz: Joanna Poznańska, starszy konsultant

Komentarze przygotowali eksperci z PwC

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Usługa przekazywania nadwyżek finansowych w ramach grupy jako czynność sporadyczna
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny