Refakturowane media opodatkowane inaczej niż najem

A A A

Jeżeli z umowy wynika, że najemca będzie odrębnie obciążany z tytułu dostaw mediów, przeniesienie tych kosztów stanowi transakcję niezależną od najmu.

Wyrok WSA z 17.2.2015 r., I SA/Kr 1783/14

Stroną skarżącą w przedmiotowej sprawie był teatr będący czynnym podatnikiem VAT świadczącym głównie usługi w zakresie kultury. Obok tego podatnik wynajmował/dzierżawił również będące jego własnością lokale mieszkalne i użytkowe.

Najemcy lokali poza wynikającym z umowy czynszem byli dodatkowo obciążani kosztami opłat dodatkowych za tzw. media. Ponieważ stroną umów z dostawcami mediów był podatnik, rozliczał się on z najemcami, dokonując refakturowania poniesionych z tego tytułu kosztów.

Ponieważ podatnik miał wątpliwości co do momentu powstania obowiązku podatkowego od refakturowanych usług na gruncie przepisów VATU obowiązujących od 1.1.2014 r., zwrócił się o wydanie interpretacji indywidualnej w tym za­kresie.

Jego zdaniem obowiązek podatkowy w odniesieniu do ­odsprzedaży mediów powstaje w momencie wystawienia refaktury.

Minister Finansów uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Wskazał, że w razie braku umowy o dostawę mediów między najemcą a ich dostawcą należy traktować ich dostawę jako część świadczenia kompleksowego ze strony wynajmującego, w którym podstawowe znaczenie ma udostępnienie lokalu. Organ, powołując się na orzecznictwo TSUE, uznał, że podatnik świadczy usługi najmu oraz – pomocniczo – dokonuje odsprzedaży mediów. W konsekwencji obowiązek podatkowy w odniesieniu do opłat za media powstanie z chwilą wystawienia faktury za świadczenie usługi podstawowej lub z upływem terminu do jej wystawienia.

Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa podatnik wniósł skargę do WSA, żądając uchylenia zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielił stanowisko podatnika i uchylił zaskarżoną interpretację.

Sąd zauważył, że na gruncie VATU dopuszczalne jest wliczenie opłat za media do czynszu i traktowanie ich jako elementu usługi kompleksowej. Nie oznacza to jednak, że refakturowane opłaty za media zawsze będą stanowić świadczenie pomocnicze w stosunku do usługi najmu. O charakterze danej czynności decyduje bowiem treść zawartej umowy. Jeżeli z samej umowy wynika, że opłaty za czynsz i media pobierane będą oddzielnie, te ostatnie nie mogą zostać uznane za element świadczenia jednolitego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z orzecznictwem TSUE, na gruncie VAT każda czynność co do zasady powinna być traktowana jako odrębna i niezależna. Uznanie świadczenia za element usługi kompleksowej jest możliwe, jednak następować to może jedynie wyjątkowo, gdy jego związek z inną czynnością jest tak ścisły, że ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny.

W związku z tym sąd uznał, że w przedstawionym stanie faktycznym nie dochodzi do świadczenia usługi kompleksowej, a obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia refaktury będącej w rzeczywistości fakturą dokumentującą dostawę mediów.

Komentarz

Wyrok rozstrzyga dwie kwestie stanowiące element sporny pomiędzy podatnikami a organami podatkowymi. Pierwsza związana jest z koncepcją świadczeń złożonych, druga dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku refakturowania mediów.

W sprawie na pierwszy plan wysunął się spór o kompleksowość świadczeń w ramach umowy najmu. Temat ten był przedmiotem rozstrzygnięć zarówno na szczeblu krajowym, jak i europejskim (sprawa C-224/11 BGŻ Leasing). Jak podkreśla się w orzecznictwie, dane świadczenia są kompleksowe, gdy dwie lub więcej czynności wykazuje związek tak ścisły, że próba ich rozdzielenia byłaby działaniem sztucznym. W takiej sytuacji nabywca kupuje świadczenie główne, które oferowane jest wraz ze świadczeniem pomocniczym, służącym jedynie realizacji zasadniczego celu transakcji.

Oceniając, czy najem lokali oraz refakturowanie kosztów mediów wykazuje taki związek, sąd słusznie zwrócił uwagę na zapisy umowy pomiędzy stronami. Należy zgodzić się z twierdzeniem, że w sytuacji gdy strony same zadecydowały, iż najemca będzie obciążany odrębnie z tytułu czynszu i odrębnie za dostarczone media, świadczenia te nie są w relacji na tyle ścisłej, aby uznać je za kompleksowe.

Drugą kwestią, na którą należy zwrócić uwagę, jest moment powstania obowiązku podatkowego w przypadku refakturowania. W tym zakresie zarówno organ, jak i sąd zastosowały fikcję prawną odnoszącą się do odsprzedaży usług. Zgodnie z nią w przypadku refakturowania usług podmiot pośredniczący sam nabywa i świadczy usługę. Dlatego też odsprzedaż usług kreuje odrębny moment powstania obowiązku podatkowego. Pogląd ten nie jest niestety jednolity, ponieważ część organów twierdzi, iż refakturowanie nie stanowi odrębnego świadczenia, w związku z czym obowiązek podatkowy u podmiotu pośredniczącego powstaje w momencie, w którym powstał u pierwotnego usługodawcy (Dyrektor IS w Warszawie z 12.12.2014 r., IPPP1/443-1138/14-4/MP, Dyrektor IS w Poznaniu z 20.10.2014 r., ILPP1/443-590/14-4/AW).

Opracowanie i komentarz: Bartłomiej Bieńkowski,
starszy konsultant

Komentarze przygotowali eksperci z PwC

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Refakturowane media opodatkowane inaczej niż najem
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny