Przedawnienie zryczałtowanego podatku od sprzedaży nieruchomości

A A A
Nowe orzecznictwo

W przypadku, gdy osoba fizyczna sprzeda nieruchomość i zadeklaruje, że przychód ze sprzedaży przeznaczy w ciągu dwóch lat na cele mieszkaniowe uzasadniające zwolnienie od zryczałtowanego podatku od sprzedaży nieruchomości, po czym nie dokona zadeklarowanych wydatków, termin przedawnienia tego podatku biegnie począwszy od końca roku podatkowego, w którym upłynął wspomniany powyżej dwuletni termin.

 

Wyrok SN z 2.4.2003 r., III RN 50/02

 

W 1994 r. podatnik dokonał sprzedaży lokalu i zadeklarował, że przychody ze sprzedaży przeznaczy na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) PDOFizU.

 

W związku z powyższym, skorzystał ze zwolnienia z 10% ryczałtu, którym, co do zasady, opodatkowana jest sprzedaż nieruchomości. Zadeklarowane wydatki mieszkaniowe nie zostały dokonane w ciągu 2 lat od daty sprzedaży lokalu, wobec czego - w myśl wspomnianego art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) PDOFizU - podatnik utracił prawo do zwolnienia (utrata prawa nastąpiła w 1996 r.).

 

Dopiero w 1999 r. organ podatkowy I instancji wydał decyzję określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu ryczałtu od sprzedaży lokalu. Decyzja izby skarbowej podtrzymująca decyzję organu I instancji została wydana po zakończeniu 1999 r. W powyższej sytuacji, podatnik wniósł skargę do NSA, który rozpoznał sprawę w 2001 r.

 

NSA uchylił decyzję izby skarbowej, uznając że zobowiązanie podatkowe z tytułu ryczałtu uległo przedawnieniu z końcem 1999 r. Jak wskazał NSA, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zgodnie z rozumowaniem NSA, termin płatności zryczałtowanego podatku upłynął 14 dni po dokonaniu sprzedaży lokalu, a więc w 1994 r. Tym samym, pięcioletni termin przedawnienia zobowiązania upłynął 31.12.1999 r. (po wydaniu decyzji w I instancji, ale przed wydaniem decyzji w II instancji). Ponieważ wydanie decyzji w I instancji nie przerywa biegu przedawnienia, więc - zdaniem NSA - decyzja w II instancji dotyczyła zobowiązania przedawnionego. W związku z powyższym, NSA uchylił decyzję izby skarbowej.

 

Od powyższego wyroku NSA rewizję nadzwyczajną wniósł Prezes NSA, który uznał, że skład orzekający NSA niewłaściwie określił początek biegu terminu przedawnienia. Zdaniem Prezesa NSA, oświadczenie podatnika, że dokona on wydatków mieszkaniowych, pozwoliło mu przesunąć moment, kiedy podatek był płatny - o 2 lata (do 1996 r.) Tym samym, bieg terminu przedawnienia rozpoczął się po 31.12.1996 r. (a nie po 31.12.1994 r.) i upłynął dopiero 31.12. 2001 r. (a nie 31.12.1999 r.).

 

Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd przychylił się do argumentacji Prezesa NSA. W ustnym uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że zobowiązanie z tytułu ryczałtu powstało w 1996 r., tj. dopiero z chwilą, kiedy upłynął dwuletni termin na dokonanie zadeklarowanych przez podatnika wydatków mieszkaniowych (a podatnik nie dokonał tych wydatków). Tym samym, termin przedawnienia rozpoczął swój bieg począwszy od końca roku, w którym upłynął omawiany dwuletni termin. W konsekwencji, termin przedawnienia upłynął 31.12.2001 r., a co za tym idzie decyzja izby skarbowej wydana w 2000 r. dotyczyła zobowiązania nieprzedawnionego.

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Przedawnienie zryczałtowanego podatku od sprzedaży nieruchomości
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny