Możliwość amortyzacji prawa ochronnego do znaku nabytego w trakcie jego zgłoszenia do rejestracji

A A A

Na gruncie art. 16b ust. 1 pkt 6 PDOPrU należy przyjmować, iż w użytym tam pojęciu „nabyte” mieści się uzyskanie przez podatnika prawa ochronnego na znak towarowy w drodze konstytutywnej decyzji Urzędu Patentowego.

Wyrok NSA z 5.1.2017 r., II FSK 3635/14

Wnioskodawca jest spółką zajmującą się projektowaniem, wytwarzaniem i sprzedażą produktów leczniczych i kosmetycznych. W ramach swojej działalności zawiera umowy dotyczące nabywania praw do produktów leczniczych innych przedsiębiorstw, celem poszerzenia swojego asortymentu. Przedmiotem tych umów może być nabycie znaku towarowego zgłoszonego w Urzędzie Patentowym. W praktyce uzyskiwanie prawa ochronnego na znak towarowy może być rozciągnięte w czasie, więc spółka nabywa prawa do znaku już zgłoszonego.

Wnosząc o interpretację indywidualną, wnioskodawca spytał, czy w przypadku nabycia praw z dokonanego w Urzędzie Patentowym zgłoszenia znaku towarowego amortyzacja może nastąpić nie wcześniej niż w momencie uzyskania praw ochronnych do znaku towarowego i wprowadzenia uzyskanego prawa ochronnego do ewidencji wartości niematerialnych i prawnych.

Zdaniem spółki, mając na uwadze art. 16b ust. 1 pkt 6 PDOPrU, brak jest podstaw prawnych, by w wyżej opisywanej sytuacji odmówić prawa do amortyzacji praw ochronnych uzyskanych w drodze konstytutywnej decyzji Urzędu Patentowego na znak towarowy.

Minister Finansów uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, koncentrując się na sposobie, w jaki doszło do uzyskania prawa ochronnego na znak, wskazując, że nie została spełniona przesłanka „nabycia”. W przedstawionej sytuacji doszło do jego „wytworzenia” przez spółkę, co dyskwalifikuje nabyte prawo ochronne jako podlegające amortyzacji, samo zgłoszenie znaku towarowego zaś właściwości takiej nie ma, będąc jedynie ekspektatywą prawa ochronnego na znak towarowy.

Spółka zaskarżyła interpretację do WSA, który wyrokował na jej korzyść. Zdaniem sądu I instancji uzyskanie prawa ochronnego na drodze konstytutywnej decyzji odpowiedniego organu stanowi „nabycie” tego prawa.

Minister Finansów wniósł kasację do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: NSA). Naczelny Sąd Admnistracyjny oddalił skargę kasacyjną, jako niemającą usprawiedliwionych podstaw, wcześniej wyjaśniając, że prawidłowe w tej sytuacji rozstrzygnięcie niniejszej sprawy jest uzależnione od właściwej interpretacji art. 16b ust. 1 PDOPrU. Chodzi mianowicie o zwrot nabycie prawa nadającego się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania – użyty w ustawie z 30.6.2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. dalej: PrWłasPrzemU).

Komentarz

Należy się zgodzić z NSA, który w komentowanym wyroku, mającym znaczenie praktyczne, rozwiał wątpliwości odnośnie do kwestii amortyzacji znaku towarowego. Naczelny Sąd Admnistracyjny podkreślił, że nie ma różnicy w zakresie nabycia praw określonych w PrWłasPrzemU, a więc stosowania art. 16b ust. 1 pkt 6 PDOPrU w odniesieniu do podmiotu, który wytworzył znak towarowy i następnie go zarejestrował (nabył prawa ochronne na znak towarowy), oraz podmiotu, który najpierw nabył prawo ze zgłoszenia znaku, a następnie go zarejestrował, uzyskując tym samym prawa ochronne na ten znak.

O wytworzeniu (stworzeniu, wyprodukowaniu) znaku można mówić jedynie w odniesieniu do jego pierwotnego właściciela, gdyż danego przedmiotu nie można wytworzyć dwa razy. Nie ma uzasadnionych powodów, które mogłyby być wywodzone, czy to z wykładni gramatycznej, czy też systemowej, bądź celowościowej, aby na gruncie art. 16b ust. 1 pkt 6 ­PDOPrU przyjmować, iż w użytym tam pojęciu „nabyte” nie mieści się uzyskanie przez podatnika prawa ochronnego na znak towarowy w drodze konstytutywnej decyzji Urzędu Patentowego również w sytuacji opisanej we wniosku interpretacyjnym. Artykuł144 i art. 147 PrWłasPrzemU stanowią o „wydaniu decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy”. Urząd Patentowy udziela zatem w drodze decyzji prawa ochronnego na znak towarowy, a adresat tej decyzji prawo to nabywa.

Gdyby uznać rozumowanie i sposób wykładni przepisu art. 16b ust. 1 pkt 6 PDOPrU dokonane przez Ministra Finansów za prawidłowe, musiałoby to oznaczać, że żaden podmiot, który uzyskał prawo ochronne na znak towarowy poprzez decyzję Urzędu Patentowego, nie miałby możliwości amortyzacji tego prawa. Wynikałoby zatem z tego, że jedynym sposobem uzyskania takiej możliwości byłoby nabycie takiego prawa od innego podmiotu, np. jego właściciela.

W odniesieniu do omawianego orzeczenia należy stwierdzić, że opisywany pogląd NSA jest w orzecznictwie utrwalony, a argumenty, które legły u podstaw tezy mówiącej, że nic nie stoi na przeszkodzie, by amortyzować prawo ochronne do znaku towarowego uzyskane na drodze konstytutywnej decyzji Urzędu Patentowego, zostały już użyte we wcześniejszych wyrokach NSA i WSA (por. wyrok NSA z 10.3.2015 r., II FSK 312/13, wyrok NSA z 30.1.2014 r., II FSK 400/12, wyrok WSA w Krakowie z 14.11.2014 r., I SA/Kr 1120/14).

W związku tym, że sąd przyjął stanowisko wyrażone w podobnych sprawach, wyrok ten wpisuje się w dość jednolitą, korzystną dla podatnika linię orzeczniczą w kwestii amortyzacji prawa ochronnego na znak towarowy, uzyskanego na drodze konstytutywnej decyzji Urzędu Patentowego.

 

Opracowanie i komentarz: Maciej Fiedorczuk, konsultant

 

 

Komentarze przygotowali eksperci z PwC

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Możliwość amortyzacji prawa ochronnego do znaku nabytego w trakcie jego zgłoszenia do rejestracji
Do:
Od:
Wiadomość:
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny