Nieodpłatny dostęp do informacji publicznej – wyjątki – schemat postępowania

Informacja w administracji publicznej | 2/2017
Kamila Kędzierska

W celu zapewnienia wszystkim zainteresowanym jak najpełniejszego dostępu do informacji publicznej ustawodawca jednoznacznie wskazał w art. 7 ust. 2 ustawy z 6.9.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.; dalej: DostInfPubU), że informację publiczną udostępnia się bezpłatnie. Jakie są wyjątki opisuje poniższy artykuł, który zawiera również schemat prawidłowego sposobu postępowania przy naliczaniu opłat. Oczywiście, ustawodawca przewidział też wyjątek od zasady bezpłatnego dostępu do informacji publicznej – art. 15 ­DostInfPubU, który stanowi, że „jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 DostInfPubU, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom”. Enigmatyczność ustawodawcy spowodowała konieczność doprecyzowania ww. reguł w orzecznictwie sądów administracyjnych. Schemat zamieszczony w tym artykule obrazuje prawidłowy sposób postępowania przy naliczaniu opłat za udostępnienie informacji publicznej. Schemat obrazuje rodzaje kosztów, które mogą wystąpić po stronie organu w procesie udostępniania informacji publicznej. Należy podkreślić, iż jedynie w przypadku kosztów dodatkowych organ zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma możliwość naliczenia opłaty. Możliwość ta nie wystąpi w sytuacji poniesienia przez organ zwykłych kosztów, które są przewidziane w ramach kosztów funkcjonowania urzędu.