Decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy

Informacja w administracji publicznej | 04/2015
Barbara Pietrzak

Dostęp do informacji publicznej ulega ograniczeniu ze względu na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy. Nieuprawnione udostępnienie informacji skutecznie zastrzeżonych jako tajemnica przedsiębiorcy może skutkować wystąpieniem z roszczeniami odszkodowawczymi przeciwko podmiotowi zobowiązanemu do udostępnienia informacji publicznej. Nie każde zastrzeżenie informacji jako tajemnicy przedsiębiorcy bądź tajemnicy przedsiębiorstwa będzie skuteczne. Organy są zobowiązane do przeprowadzenie stosownej analizy, której efektem będzie udostępnienie informacji albo wydanie decyzji administracyjnej odmawiającej udostępnienia informacji publicznej ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy, której wzór wraz z praktycznymi objaśnieniami przedstawiono w poniższym artykule. Wymieniając w art. 5 ust. 2 ustawy z 6.9.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.; dalej: Dost­Inf­PubU) ograniczenia w dostępie do informacji publicznej, prawodawca posłużył się pojęciem „tajemnica przedsiębiorcy”. Jest to pojęcie niezdefiniowane ustawowo. Tajemnica przedsiębiorcy nie jest tożsama z tajemnicą przedsiębiorstwa zdefiniowaną w art. 11 ust. 4 ustawy z 16.4.1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.).

Ważne

W zakresie pojęcia „tajemnica przedsiębiorcy” mieści się tajemnica przedsiębiorstwa.

Tajemnicę przedsiębiorstwa stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Informacja staje się „tajemnicą”, kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań. W judykaturze pojawia się pogląd, że w przypadku tajemnicy przedsiębiorcy nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji, jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa (tak NSA w wyroku z 5.7.2013 r., I OSK 511/13, Leglis). Takie stanowisko znacznie rozszerzałoby krąg informacji, jakie mogłyby być uznane za tajemnicę przedsiębiorcy, a tym samym nie podlegałyby udostępnieniu jako informacja publiczna. Z tego względu pogląd taki wydaje się być zbyt daleko idący.