Glosa do uchwały Sądu Najwyższego z_7.5.2009 r.

Arbitraż i Mediacja | 03/2010
Mateusz Pietraszewski

Uwagi wstępne  Glosowana uchwała rozstrzyga problem, który cechuje bardzo duża doniosłość zarówno z teoretycznego, jak i praktycznego punkty widzenia. Chodzi mianowicie o pytanie, w jakiej relacji względem siebie pozostają przepisy art. 1157 oraz art. 1163 § 1 KPC. Odpowiedź na nie rzutuje bowiem na granice dopuszczalności poddania pod rozstrzygnięcie sądu polubownego sporów ze stosunku spółki2.Stan faktyczny  Zagadnienie przedstawione do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu powstało na tle sytuacji, gdy Sąd Okręgowy odrzucił pozew o uchylenie uchwały nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników „G.Z.P.” sp. z o.o., na skutek podniesienia przez stronę pozwaną (czyli wskazaną spółkę) zarzutu zapisu na sąd polubowny (zgodnie z art. 1165 § 1 KPC). Zdaniem sądu I instancji, na mocy art. 1163 § 1 KPC spór tego rodzaju objęty był zapisem na sąd polubowny, zawartym w umowie spółki.  Na postanowienie o odrzuceniu pozwu powód wniósł zażalenie do właściwego sądu apelacyjnego. Sąd II instancji, rozpatrując zażalenie, na zasadzie art. 390 § 1 KPC w zw. z art. 397 § 2 KPC, przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne w postaci pytania: „Czy art. 1163 § 1 KPC jest normą szczególną wobec art. 1157 KPC w zakresie uregulowania przedmiotowego zakresu sporów, które można poddać pod rozstrzygnięcie sądu polubownego?”.   W odpowiedzi SN stwierdził, że przepis art. 1163 § 1 KPC nie zawiera normy szczególnej w stosunku do art. 1157 KPC w zakresie wymagania, aby spory poddane pod rozstrzygnięcie sądu polubownego mogły być przedmiotem ugody sądowej.Pojęcie i treść zdatności arbitrażowej sporu  Przechodząc do analizy glosowanej uchwały, w pierwszym rzędzie należy dokonać rekonstrukcji pojęcia zdatności arbitrażowej3. Pod tym pojęciem rozumieć należy cechę sporu (sprawy), powodującą, że może...