Pojęcie „małego” i „średniego” przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa pomocy publicznej

A A A
Wyrok ETS

W danej sprawie Włochy notyfikowały Komisji projekt przyznania pomocy publicznej włoskiej spółce realizującej warunki uznania za małego lub średniego przedsiębiorcę („SME”), w której 24% udziałów należało do innej spółki, nie posiadającej tego statusu. Spółka dominująca była jednocześnie główną spółką grupy kapitałowej zajmującej jedną z wiodących pozycji w produkcji określonych materiałów przemysłowych. Jak wynika natomiast z zalecenia Komisji 96/280 z 3.4.1996 r. dotyczącego definicji małych i średnich przedsiębiorstw, obowiązującego w danym stanie faktycznym, małym lub średnim przedsiębiorcą może być tylko podmiot, w którym przedsiębiorcy inni niż mali lub średni nie posiadają 25% lub więcej udziałów lub praw głosu. Komisja zakwestionowała możliwość przyznania przez Włochy pomocy publicznej wskazanej spółce na podstawie przepisów dotyczących SME, wskazując na szereg zależności osobowych pomiędzy przedmiotową spółką a innymi spółkami grupy i ich udziałowcami. Komisja wskazała dodatkowo, że bardziej korzystne zasady udzielania pomocy publicznej, jakie znajdują zastosowanie do SME, mają na celu kompensowanie tym przedsiębiorcom nierównowagi rynkowej w stosunku do dużych podmiotów gospodarczych. W danej natomiast sprawie, spółka mająca otrzymać wsparcie nie napotykała, ze względu na powiązania ekonomiczne, finansowe oraz organizacyjne, problemów charakterystycznych dla SME, takich jak trudności w dostępie do kapitału, informacji oraz nowych technologii. Komisja nie kwestionowała faktu, iż przedmiotowa spółka posiadała status SME; uznano jednakże, że sama tylko formalna kwalifikacja jako SME nie jest jeszcze wystarczającym warunkiem zastosowania korzystnych zasad pomocy publicznej przewidzianych dla SME. ETS podzielił stanowisko Komisji. W szczególności, Trybunał przyznał, iż kryteria kwalifikacji przedsiębiorcy jako SME należy stosować z uwzględnieniem celu, dla którego SME objęte są korzystniejszymi zasadami przyznawania pomocy publicznej. Celem tym jest, przede wszystkim, udzielenie wsparcia przedsiębiorstwom, dla których rozmiar działalności jest przyczyną szeregu trudności w dostępie do czynników produkcji oraz implikuje słabszą pozycję rynkową. W rezultacie, przedsiębiorcy, którzy spełniają formalne przesłanki uznania za SME, lecz działają w ramach dużej grupy kapitałowej, zapewniającej im warunki działalności podobne jak w przypadku dużych przedsiębiorstw, nie mogą korzystać ze zwiększonych limitów dopuszczalnej pomocy publicznej. Trybunał odrzucił dodatkowo argument Włoch, iż poddając formalne warunki uznania za SME wykładni funkcjonalnej, Komisja naruszyła zasadę ochrony praw nabytych oraz pewności prawnej. Jak wynika bowiem z opisywanego wyroku, Komisja zastosowała jedynie właściwe przepisy dotyczące pomocy publicznej dla SME. Co więcej, samo otrzymanie pomocy publicznej nie może powodować powstania praw nabytych do momentu wydania decyzji przez Komisję o dopuszczalności tej pomocy oraz upływu terminu do zaskarżenia tej decyzji.

Wyrok ETS z 29.4.2004 r. w sprawie Italy v Commission (C-91/01)

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Pojęcie „małego” i „średniego” przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa pomocy publicznej
Do:
Od:
Wiadomość:
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny
Kalendarz wydarzeń