Finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kupony kulturalno-rekreacyjne a podatek dochodowy od osób fizycznych

A A A
Naczelny Sąd Administracyjny

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych kupony kulturalno-rekreacyjne, za które można uzyskać bilety uprawniające do skorzystania z określonych usług kulturalnych i rekreacyjnych nie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z 26.7.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 361; dalej jako: PDOFizU). W istocie są one bowiem tak jak bony czy talony, znakami uprawniającymi do ich wymiany na towary lub usługi.

S.P. sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Jak wskazano, spółka emituje kupony kulturalno-rekreacyjne, których istotą i celem jest zapewnienie pracownikom przez pracodawcę możliwości korzystania z określonych usług kulturalnych i rekreacyjnych. Za kupony można uzyskać bilety uprawniające do skorzystania z konkretnych usług, realizowanych w kinach, teatrach, fitness klubach, basenach i innych punktach na terenie całej Polski. Odbiorcami kuponów są firmy, które następnie przekazują je swoim pracownikom jako świadczenia dodatkowe. Wniosek S.P. sp. z o.o. miał na celu wyjaśnienie, czy wartość kuponów kulturalno-rekreacyjnych, sfinansowanych z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, podlega zwolnieniu od podatku dochodowego od osób fizycznych do kwoty 380 zł rocznie, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 67 PDOFizU.
Organ wskazał, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 PDOFizU, za świadczenia rzeczowe nie mogą być uznane otrzymane przez pracownika bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. Odnosząc się do użytego przez ustawodawcę pojęcia znaku organ podkreślił, że pojęcie to jest bardzo szerokie i dotyczy każdego dowodu, bez względu na jego nazwę, który może być wymieniony na określony towar lub usługę. Minister Finansów uznał, że opisane we wniosku kupony będą stanowiły rodzaj znaku uprawniającego do wymiany na bilety i w konsekwencji nie będą korzystały ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 67 PDOFizU, nie stanowią bowiem świadczenia rzeczowego. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, Minister Finansów nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w interpretacji.
Skarga S.P. sp. z o.o. została uwzględniona przez WSA w Warszawie, który uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z uwagi na naruszenie art. 14d OrdPodU. Orzeczenie to zostało uchylone z uwagi na przyjętą w uchwale NSA interpretację wskazanego wyżej przepisu (zob. uchwała pełnego składu IF NSA z 14.12.2009 r., II FPS 7/09, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy WSA w Warszawie uchylił zaskarżony akt. W uzasadnieniu wskazano, że zwolnienie od podatku dochodowego określone w art. 21 ust. 1 pkt 67 PDOFizU, w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2008 r., ma zastosowanie w przypadku gdy dotyczy otrzymywanych przez pracownika świadczeń rzeczowych, świadczenia te sfinansowane są w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych oraz wartość świadczeń rzeczowych nie przekracza w danym roku podatkowym kwoty 380 zł. Przy czym ustawodawca wskazał, że świadczeniami rzeczowymi w rozumieniu tego przepisu nie są bony, talony i inne znaki uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi. W świetle przedstawionego stanu faktycznego kupony kulturalno-rekreacyjne nie podlegają wymianie na towary lub usługi, a jedynie uprawniają do otrzymania biletu lub karnetu, które następnie umożliwiają skorzystanie z określonych świadczeń. Zdaniem sądu, przyjmując nawet określenie kuponu jako znak, to sam fakt uprawnienia wynikającego z jego posiadania do wymiany na bilet nie jest tożsamy z uprawnieniem do wymiany na towar lub usługę, a tym samym nie jest znakiem wyłączonym z pojęcia ,,świadczenia rzeczowego” o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 PDOFizU.
NSA uwzględnił skargę kasacyjną organu, uchylił zaskarżony wyrok w całości i oddalił skargę. W jego ocenie kupon kulturalno-rekreacyjny, za który pracownik może otrzymać bilety do kina czy karnet na basen lub siłownię, nie jest zwolniony z podatku, taki kupon jest bowiem w istocie tym samym co bony i talony. Nie chodzi tu bowiem o nabycie biletu, a w rzeczywistości o skorzystanie z określonej usługi.

Wyrok NSA z 23.11.2012 r., II FSK 675/11

Ocena artykułu:
Oceniono 0 razy
Oceniłeś już ten artykuł.
Artykuł został oceniony.
Podziel się ze znajomymi
Artykuł:
Finansowane z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych kupony kulturalno-rekreacyjne a podatek dochodowy od osób fizycznych
Do:
Od:
Wiadomość:
Komentarze
Brak komentarzy
Zaloguj się lub zarejestruj, aby dodać komentarz.
 
Wyrok V CSK 283/10
Obliczanie terminu przedawnienia roszczenia o zachowek
Zamów
 

Prenumerata

Moduł tematyczny
Kalendarz wydarzeń