Przedpłata i zaliczka w VAT

Wyrok WSA w Rzeszowie z 20.11.2012 r., I SA/Rz 969/12

Monitor Podatkowy | 1/2013
Moduł: prawo podatkowe

Obowiązek podatkowy na podstawie art. 19 ust. 11 VATU powstaje, gdy zapłata dokonana zostaje w sytuacji, gdy wszelkie okoliczności mające znaczenie dla zaistnienia zdarzenia podatkowego, przyszłej dostawy są jednoznaczne i niezmiennie określone pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a nie ma ona jedynie charakteru zabezpieczającego wykonanie, nie do końca jeszcze sprecyzowanej czynności opodatkowanej.

Wyrok WSA w Rzeszowie z 20.11.2012 r., I SA/Rz 969/12

Z uzasadnienia:

Wnioskiem z (...).3.2012 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: spółka) zwróciła się do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji w zakresie przepisów ustawy z 11.3.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, dalej: VATU).

We wniosku wskazała, że prowadzi działalność handlową (sprzedaż obuwia, odzieży itp.) i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Od stałego kontrahenta otrzymuje wpłaty na rachunek bankowy, które nie dotyczą konkretnej dostawy towarów, są wpłacane na poczet przyszłych nieokreślonych dostaw. W chwili dokonywania wpłat nie jest znana wielkość przyszłej dostawy. Może zdarzyć się tak, jak wskazuje spółka, że otrzymana zaliczka zostanie rozliczona w obrębie miesiąca, niemniej nie jest to regułą i rozliczenie może nastąpić w okresie późniejszym. Płatność ma być co do zasady regulowana w terminie 7 dni od daty wystawienia faktury, ale co do warunków konkretnej dostawy mogą być przez strony ustalone inne warunki płatności, np. dłuższy termin. (…) Rozliczenie wpłat odbywa się ze wskazanymi przez spółkę fakturami, nie występują przypadki zwrotu wpłaconych kwot.

Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego spółka sformułowała następujące pytanie: czy w stosunku do otrzymywanej wpłaty powstaje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług udokumentowany fakturą VAT zaliczka?

W ocenie spółki taki obowiązek nie powstaje. Wpłatę należy uznać za świadczenie o charakterze gwarancyjnym, a nie zapłatę części należności z tytułu mającej nastąpić w przyszłości dostawy. Powołała się na wyrok ETS z 21.2.2006 r. w sprawie C-419/02, a także na wyrok NSA z 25.8.2010 r., I FSK 1100/09.

Rozpoznając powyższy wniosek, Minister Finansów uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, w przypadku gdy kontrahent nabywa wyłącznie jeden rodzaj towaru, za prawidłowe zaś w przypadku, gdy nabywa różne towary.

Organ dokonał analizy obowiązujących w tym zakresie przepisów VATU, począwszy od podmiotu, przedmiotu, podstawy opodatkowania, zasad wystawiania faktury i przewidzianych od tego wyjątków i wskazał, że w przypadku kiedy kontrahent nabywa jeden rodzaj towaru, tj. obuwie, to otrzymywane przez spółkę kwoty od tego kontrahenta winny być traktowane jako zaliczki mieszczące się w dyspozycji art. 19 ust. 11 VATU, gdyż w chwili dokonywania wpłaty możliwe jest określenie miejsca opodatkowania, przedmiotu, stawki podatku. Nie ma przy tym znaczenia, że kontrahent nabywa różne rodzaje obuwia, gdyż stawka VAT na wszystkie buty jest taka sama. Inaczej jest w przypadku, gdy kontrahent nabywa różne towary. W takim przypadku trudno byłoby wskazać, jakiej przyszłej dostawy wpłata dotyczy, dlatego w momencie jej otrzymania nie powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 19 ust. 11 VATU i nie będzie obowiązku wystawienia faktury VAT zaliczka.

Z takim stanowiskiem organu nie zgodziła się spółka, (…) wniosła skargę, żądając uchylenia interpretacji i zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Interpretacja dotyczy art. 19 ust. 11 VATU, a dokładnie użytego w nim pojęcia zaliczki, rodzącej obowiązek wystawienia faktury i zapłacenia wynikającego z niej podatku. Zgodnie z [...]